Barbara Hanicka

Scenografka i pedagog

Barbara HanickaAbsolwentka Wydziału Wystawiennictwa i Studium Scenografii krakowskiej ASP pod kierunkiem Lidii i Jerzego Skarżyńskich. Pracę rozpoczęła w Nowym Jorku – była asystentką Davida Mitchella i współpracowała z Gordonem Edelsteinem w St. Marks Theater. Jest autorką około 150 projektów scenografii kostiumów. Współpracowała m.in. z: Pawłem Miśkiewiczem (Przypadek Klary, Niewina, Całopalenie Loher, Płatonow, Mewa Czechowa, Auto da fé Canettiego, Alina na zachód Dobbrowa, Sen o jesieni Fossego, Przedtem/potem Schimmelpfenniga, Peer Gynt. Szkice z dramatu Henryka Ibsena, Alicja wg Carolla, Kupieckie kontrakty Jelinek, Klub polski), Grzegorzem Wiśniewskim (Jan Gabriel Borkman Ibsena, Prezydentki Schwaba, Kształt rzeczy LaBute’a, Matka Witkiewicza, Letnicy Gorkiego, Zmierzch Bogów Badalucco/ Medioli/Viscontiego, Józef i Maria Petra Turriniego, Królowa Margot Dumasa, Płatonow Czechowa), Mikołajem Grabowskim (Kto się boi Virginii Woolf? Albee’ego, Tango Gombrowicz wg Gombrowicza, Opera mleczana Mleczki/Radwana, Wyzwolenie Wyspiańskiego), Grzegorzem Jarzyną (Bzik tropikalny Witkiewicza, Iwona, księżniczka Burgunda Gombrowicza, Niezidentyfikowane szczątki ludzkie Frasera), Zbigniewem Brzozą (Burza Shakespeare’a, Noc Helvera Villquista), a także z Zygmuntem Hübnerem (Z życia glist Enquista, Garderobiany Harwooda, Medea Eurypidesa), Tadeuszem Łomnickim (Affabulazione Pasoliniego), Wojciechem Misiuro (Dantończycy, ZUN), Eugeniuszem Korinem (Central Park West Allena, Czechow żartuje!), Mają Kleczewską (Noże w kurach Harrowera), Maciejem Podstawnym (Don Kiszot Pakuły, Krety i rajskie ptaki Różewicza) oraz Pawłem Łysakiem (Wiśniowy sad Czechowa, Krzyczcie, Chiny! Tretiakowa). Projekt kostiumów do Pułapki Różewicza był początkiem jej wieloletniej współpracy z Jerzym Grzegorzewskim. W Teatrze Studio w Warszawie oraz w Starym Teatrze w Krakowie zrealizowali wspólnie m.in.: Powolne ciemnienie malowideł wg Lowry’ego, Operę za trzy grosze Brechta, Tak zwaną ludzkość w obłędzie wg Witkiewicza, Usta milczą, dusza śpiewa wg operetek Kálmana i Lehára, Dziesięć portretów z czajką w tle wg Czechowa, La Bohème wg Wyspiańskiego, Dziady – dwanaście improwizacji wg Mickiewicza i Don Juana Molière’a. Od 1998 roku jest scenografką Teatru Narodowego, gdzie także współpracowała z Grzegorzewskim (scenografia: ŚlubOperetka Gombrowicza, Halka Spinoza Grzegorzewskiego, Sędziowie Wyspiańskiego; kostiumy: Wesele Wyspiańskiego, Sen nocy letniej Shakespeare’a, Morze i zwierciadło Audena, Hamlet Stanisława Wyspiańskiego, Duszyczka wg Różewicza, On. Drugi Powrót Odysa Grzegorzewskich). Jest także autorką scenografii do przedstawień: Tadeusza Bradeckiego (Saragossa wg Potockiego, Operetka Gombrowicza), Agnieszki Lipiec-Wróblewskiej (Dawne czasy Pintera, Dublińska kolęda McPhersona), Jana Englerta (DożywocieŚluby panieńskie Fredry, Udręka życia Levina, Księżniczka na opak wywrócona Calderóna, Fredraszki na podstawie Fredry, Kordian Słowackiego), Antoniny Grzegorzewskiej (Ifigenia), Michała Kotańskiego (Dzieje grzechu Żeromskiego), Barbary Wysockiej (Moby Dick Knapika, Łucja z Lammermooru Donizettiego, Juliusz Cezar Shakespeare’a). Jej realizacje można także zobaczyć m.in. w teatrach: Wybrzeże w Gdańsku, Dramatycznym w Warszawie i Polskim w Bydgoszczy. Uhonorowana m.in.: nagrodami Opolskich Konfrontacji Teatralnych: za kostiumy do Rękopisu znalezionego w Saragossie (reż. Tadeusz Bradecki) i za scenografię do Bzika tropikalnegoIwony, księżniczki Burgunda; Nagrodą Teatralną marszałka województwa pomorskiego za scenografię do spektaklu Jan Gabriel Borkman. W Konkursie na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej 2010 zdobyła nagrodę za scenografię do Zmierzchu bogów. Wydała powieść dla młodzieży Ale teatr! Wykłada w krakowskiej PWST.

(fot. A. Georgiew / Arch. Artystyczne Teatru Narodowego)