Benjamin Bayl

Dyrygent

Australijski dyrygent, który równie dobrze czuje się w repertuarze współczesnym, jak i klasycznym. Jest założycielem i dyrygentem australijskiego zespołu instrumentów dawnych orchestra seventeen88 oraz dyrektorem artystycznym zespołu Odissea. Był też twórcą i przez sześć sezonów dyrektorem artystycznym londyńskiej Orchestra of the City. Długo szefował również zespołowi Saraband Consort. Jako pierwszy australijski stypendysta, uczył się gry na organach w King’s College w Cambridge. Po ukończeniu studiów w Royal Academy of Music został asystentem Ivána Fischera w Budapest Festival Orchestra. Był również asystentem dyrektora artystycznego zespołu Gabrieli Consort. Dziś kontynuuje pracę w Budapeszcie, dyryguje też berlińską Konzerthaus Orchester.

W ostatnich latach z wielkimi sukcesami zadebiutował występując z Mahler Chamber Orchestra (Musikfest Berlin w Berlin Philharmonie oraz podczas festiwalu Ruhrtrienniale), poprowadził też Malaysian Philharmonic Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, Orquesta Sinfónica del Principado de Asturias, Orchestre Symphonique et Lyrique de Nancy, RTV Slovenia Symphony Orchestra, Orchestra Haydn di Bolzano, Britten Sinfonia, The Hanover Band, Wrocławską Orkiestrę Barokową, Orkiestrę Kameralną Leopoldinum, Collegium Vocale Gent oraz orkiestry skandynawskie w Gävle, Umeå, Drottningholm, Aarhus, Odense, Aalborg, Sønderjyllands i Kopenhadze.

Ważniejsze produkcje operowe, którymi zadyrygował, to: Orlando (Opera Australia), Fairy Queen / AscheMond (Staatsoper Berlin & Akademie für Alte Musik Berlin), Agrippina (Ópera de Oviedo), Don Giovanni (Duńska Opera Królewska), Così fan tutte (Den Jyske Opera), Wesele Figara (NorrlandsOperan), Łaskawość Tytusa (Taipei Symphony Orchestra), Carmen (Teatro Comunale di Sassari) oraz Ariodante (English Touring Opera). Prowadził też Dydonę i Eneasza oraz Fairy Queen na letnich festiwalach w Berlinie, Splicie i Zagrzebiu, Acisa i Galateę Haendla oraz Sąd Parysa Arnego w Wigmore Hall, Il parnaso confuso Glucka w londyńskim South Bank Centre oraz Koronację Poppei Monteverdiego i Gli amori d’Apollo e di Dafne Cavallego w Københavns Musikteater. Często dyryguje dziełami oratoryjnymi Bacha, Haendla, Haydna i Mozarta, zarówno z orkiestrami grającymi na instrumentach historycznych, jak i z tymi, które grają na instrumentach współczesnych.

Do najważniejszych wydarzeń sezonu 2015/16 artysta zalicza m.in.: debiut w Wiener Staatsoper (prapremiera Fatima oder von den mutigen Kindern), De Nederlandse Opera (Il matrimonio segreto), występy w Budapeszteńskiej Operze Państwowej (Fairy Queen) oraz z Hong Kong Philharmonic Orchestra, ponowne angaże w Ópera de Oviedo (Wesele Figara), Warszawskiej Operze Kameralnej (Pigmalion) czy Vlaamse Opera (Idomeneo), a także koncerty m.in. z The Hanover Band oraz Wrocławską Orkiestrą Barokową. Z zespołem Odissea wystąpił na festiwalach Haendlowskich w Londynie i Göttingen oraz na Festiwalu Wratislavia Cantans. (fot. arch. artysty)