Boris Kudlička

Scenograf

Absolwent Katedry Projektowania Scenografii i Kostiumu Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie (1996). Naukę kontynuował na Akademii Sztuk Pięknych w holenderskim Groningen. W 1995 roku jako asystent Andrzeja Kreutz Majewskiego rozpoczął współpracę z Teatrem Wielkim - Operą Narodową. Od 1996 roku samodzielnie tworzy scenografie przede wszystkim do spektakli operowych. Współpracuje z czołowymi europejskimi reżyserami. Od 1999 roku wspólnie z Mariuszem Trelińskim zrealizował kilkanaście spektakli operowych: Madame Butterfly, Króla Rogera, Otella, Don Giovanniego, Oniegina, Damę pikową, Andreę Chénier, La Bohème, Orfeusza i Eurydykę, Borysa Godunowa, Jolantę, Zamek Sinobrodego, Aleka, Traviatę, Turandot, Latającego Holendra, Salome i Powder Her Face – głównie dla Teatru Wielkiego - Opery Narodowej w Warszawie, a także dla innych czołowych scen operowych na świecie (m.in. w Nowym Jorku, Frankfurcie, Berlinie, Tokio, Sankt Petersburgu, Waszyngtonie, Los Angeles, Tel Awiwie, Bratysławie, Pradze, Brukseli i Walencji). Spektakle te prezentowane były także podczas festiwali operowych w Edynburgu, Hongkongu i Tokio.

Z reżyserem Dalem Duisingiem współpracował przy realizacjach: Podróży do Reims Rossiniego, Gwałtu na Lukrecji Brittena i Opowieści Hoffmanna Offenbacha (Opera we Frankfurcie), Medei Cherubiniego i Pasji św. Jana (Reiseopera w Enschede), Jasia i Małgosi Humperdincka (Berno) oraz L’étoile Chabriera (Staatsoper Berlin). Spektaklem Śmierć w Wenecji rozpoczęła się jego współpraca z Keithem Warnerem, której efektem były produkcje: Króla Leara Ariberta Reimanna i Burzy Thomasa Adésa (Frankfurt), Simona Boccanegry Verdiego (Strasburg), Wesela Figara Mozarta, Diabłów z Loudun Krzysztofa Pendereckiego (Teatr Wielki - Opera Narodowa w Warszawie). Na początku 2011 roku stworzył scenografię do Złotej pagody Mishimy dla Kanagawa Arts Center w Jokohamie.

Zainteresowania zawodowe Borisa Kudlički nie ograniczają się tylko do opery. Projektuje również dekoracje filmowe, teatralne i koncertowe. Wspólnie z Andrzejem Kreutz Majewskim stworzyli polski pawilon na Expo 2000 w Hanowerze oraz wnętrze polskiego pawilonu na Expo 2010 w Szanghaju (we współpracy z pracownią architektoniczną WWAA). Ważne miejsce w jego twórczości zajmuje również działalność wystawiennicza.

Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień. W 2005 roku Instytut Teatralny przyznał mu nagrodę za scenografię do przedstawienia Ryszard II w Teatrze Narodowym. W 2006 roku został odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Brązowym, a w 2015 roku Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Dwukrotnie uhonorowano go słowacką nagrodą teatralną Dosky. Na Praskim Quadriennale 2007 zdobył Złoty Medal, a rok później został mianowany generalnym komisarzem Praskiego Quadriennale 2011. W latach 2011-2013 był wykładowcą na Wydziale Scenografii Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. 

fot. Jarosław Mazurek