Ivo van Hove

Reżyser

Wybitny belgijski reżyser teatralny i operowy. Od 2001 roku jest dyrektorem generalnym Toneelgroep Amsterdam, wiodącego holenderskiego zespołu teatralnego. Do jego najbardziej znanych przedstawień należą: Tragedie rzymskie Williama Szekspira, Rocco i jego bracia (Visconti), Teoremat (według Pasoliniego), Premiera Johna Cassavetesa, Głos człowieczy (Cocteau), Anioły w Ameryce Tony’ego Kushnera, Szepty i krzyki oraz Sceny z życia małżeńskiego Ingmara Bergmana. Reżyseruje zarówno dzieła klasyczne, jak i teksty współczesne. Szczególnie interesuje go przenoszenie scenariuszy filmowych na scenę. Jego przedstawienia prezentowane są na całym świecie, od Nowego Jorku, przez londyński Barbican, po Seul, Moskwę i Sydney. Van Hove zapraszany jest na międzynarodowe festiwale: Wiener Festwochen, Edinburgh Festival, RuhrTriennale i Festival d’Avignon. Jako reżyser teatralny regularnie współpracuje z New York Theatre Workshop. Realizował także spektakle w następujących teatrach dramatycznych: Deutsches Schauspielhaus Hamburg, Schaubühne w Berlinie, Münchner Kammerspiele oraz Young Vic w Londynie. W latach 1998-2004 był dyrektorem artystycznym Holland Festival. Dla opery przygotował m.in. takie tytuły, jak: Pierścień NibelungówLulu w Operze Flamandzkiej, IdomeneoŁaskawość Tytusa Mozarta w brukselskiej La Monnaie, Sprawa Makropulos Janačka, Jolanta Czajkowskiego i Der Schatzgräber Schrekera w Amsterdamie, Makbet Verdiego w Opéra de Lyon oraz Mazepa Czajkowskiego w Komische Oper. Laureat wielu nagród i wyróżnień, otrzymał: dwukrotnie Obie Awards w Nowym Jorku, holenderską Oeuvre Prijs van Oost-Vlaanderen (1995), Archangel Award na Edinburgh Festival (1999). W 2007 roku odebrał nagrodę holenderskich krytyków dla najlepszego reżysera. Rok później uhonorowany został holenderską nagrodą teatralną Prosceniumprijs, wspólnie ze scenografem Janem Versweyveldem, długoletnim współtwórcą jego przedstawień. W 2004 roku rząd Francji nadał mu tytuł Kawalera Orderu Sztuki i Literatury. W 2015 roku otrzymał Amsterdamską Nagrodę Kultury oraz Nagrodę im. Laurence’a Oliviera dla najlepszego reżysera. (fot. J. Versweyveld)