Ewa Głowacka

Pedagog Polskiego Baletu Narodowego (gościnnie)

Wiodąca warszawska balerina. Debiutowała w Teatrze Wielkim jeszcze jako uczennica warszawskiej szkoły baletowej, kreując rolę tytułową w spektaklu Adama Hanuszkiewicza Julia i Romeo na scenie kameralnej. Od ukończenia szkoły (1972) występuje na scenie warszawskiej, od 1974 roku jako solistka, a od 1977 roku jako pierwsza solistka. Jest laureatką Grand Prix III Ogólnopolskiego Konkursu Tańca w Gdańsku (1979), III Światowego Konkursu Baletowego w Osace (1980), Nagrody Młodych im. Wyspiańskiego I stopnia (1985), Nagrody Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1985) i wielu innych wyróżnień. W ostatnich latach pracuje jako pedagog tańca i zapraszana jest jako juror konkursów baletowych.

Najważniejsze role artystki w repertuarze klasycznym: partie tytułowe w GiselleLa Sylphide, M-me Taglioni w Grand pas de quatre, Odetta-Odylia w Jeziorze łabędzim, Aurora i Wróżka Bzu w Śpiącej królewnie, Królowa Driad w Don Kichocie, Królowa Śniegu w Dziadku do orzechów, Solistka w Sylfidach, Dziewczyna w Le Spectre de la Rose i rola tytułowa w Umierającym łabędziu Fokina, Królowa Wschodu i Brylant w Panu Twardowskim. W baletach współczesnych choreografów występowała jako: Aili w Księżycowym reniferze Birgit Cullberg, Sylfida w Balu kadetów Lichine’a, tytułowa Carmen w balecie Jelizariewa, Consuelo w Popołudniowej sjeście Méndeza, Przyjaciółka w Fantazjach Waltera, tytułowa Anna w Stanisławie i Annie Oświecimach, Liza Woka w Salmo gioioso, Królewna w Bardzo śpiącej królewnie i Nina w Maskaradzie Grucy, Dziewczyna w Wariacjach Konwińskiego do muzyki Brittena, Młoda w Harnasiach Kujawy, Zobeida w Szeherezadzie Kuzniecowej, Kobieta w Ostinatio determinare i Narzeczona Zypcia w Nienasyceniu Rudnickiej, Delfina w Muzach Chopina Wołk-Karaczewskiego, Żona Putyfara w Legendzie o Józefie Wesołowskiego i Flora w Carminach burana Fodora. Tańczyła partie solowe w Suite en blanc Lifara (Adagio), w balecie Miłość i ból i świat i marzenie Neumeiera, Serenadzie Balanchine’a, Wariacjach Don Juan Béjarta, Adagiu Hammerklavier van Manena, a także w baletach polskich choreografów: Graczyka, Pastora i Sokólskiego.

Brała udział w filmach i programach telewizyjnych. Występowała z baletem warszawskim podczas wszystkich tournée w całej niemal Europie, oklaskiwana była w USA, Kanadzie, Peru i Japonii, na Kubie i Tajwanie. W 1999 roku artystka rozstała się z Teatrem Wielkim, ale wciąż gościmy ją w rolach Pani Capulet w Romeo i Julii i Królowej w Śpiącej królewnie. Kreowała także rolę Gradiscy w balecie La dolce vita Rudnickiej, a także Księżnej w Jeziorze łabędzim w choreografii Muchamiedowa.

Obecnie pracuje jako pedagog gościnny w Polskim Balecie Narodowym.

fot. L. Myszkowski

Polecane