Oniegin

1/?

Piotr Czajkowski

Sceny liryczne w trzech aktach (siedmiu obrazach)
Libretto: Piotr Czajkowski, Konstantin Szyłowski wg Aleksandra Puszkina
Prapremiera: Teatr Mały, Moskwa, 29.03.1879
Premiera polska: Teatr Wielki, Warszawa, 4.05.1899
Premiera obecnej inscenizacji: 5.04.2002, TW-ON
Oryginalna rosyjska wersja językowa z polskimi napisami

  • Opis

    Sceny liryczne w trzech aktach – tak określił swojego Eugeniusza Oniegina Piotr Czajkowski, komponując w ekspresowym tempie swoją nową operę, której nie chciał nazwać tym zobowiązującym do widowiskowości mianem. Poemat dygresyjny Aleksandra Puszkina poleciła kompozytorowi przyjaciółka, sugerując, że jest to świetny materiał na adaptację sceniczną. Czajkowski tak bardzo zachwycił się tym dziełem, że w natchnieniu, w jedną noc sporządził pierwszy szkic libretta, a w dwa miesiące później ukończył trzy czwarte utworu – całość skompletował w lutym 1878 roku i od razu zwrócił się do Mikołaja Rubinsteina, dyrektora Konserwatorium Moskiewskiego, aby ten wypróbował nowe dzieło ze studentami. Czajkowski nie chciał powierzyć go moskiewskiemu Teatrowi Wielkiemu z obawy, że duża scena zniszczy intymny, osobisty nastrój, który udało mu się uchwycić na kartach partytury. Zdecydował się na to dopiero dwa lata później, doszło więc do premiery w Moskwie, zaś w roku 1884 odbyła się petersburska premiera, która wyprowadziła Eugeniusza Oniegina na światowe sceny operowe. 

    Sceny liryczne rozgrywają się na rosyjskiej wsi, do której przybywa chmurny i przebywający gdzieś daleko myślami panicz z Petersburga – Oniegin. Dandys ów z nudów rozkochuje w sobie niewinną pannę Tatianę, która oddaje mu swoje serce z młodzieńczą ufnością – lecz on, mężczyzna fatalny, miłość tę ze wzgardą odrzuca. Po nieszczęśliwym pojedynku, w którym zabija swego dobrodusznego przyjaciela, poetę Leńskiego, Oniegin znika. Wraca po latach, gdy Tatiana jest już wielką damą, żoną księcia Griemina i właśnie wyprawia bal otwarty uroczystym polonezem. Widząc ją tak piękną i wspaniałą, Oniegin, stary już i zgorzkniały, zaczyna szaleć z miłości. Jego zapał robi wrażenie na Tatianie, wyrywa mu się jednak z ramion, tłumacząc, że jest przecież szczęśliwą mężatką. Oniegin zostaje sam, przeklinając swój żałosny los.

    Mariusz Treliński w pięknej, poetyckiej inscenizacji z 2002 roku dostrzegł w historii XIX-wiecznego dandysa współczesny rys i opowiedział ją subtelnie, ale również z rozmachem należnym trzeciemu, „balowemu” aktowi, przeprowadzonemu w znakomitej scenografii Borisa Kudlički, w efektownych kostiumach Joanny Klimas. W pamięci widzów zostaje dorodne symboliczne drzewo dobrego i złego, symbol Edenu stojący pośrodku błogiej rosyjskiej wsi – dzięki Onieginowi Tatiana odbiera gorzką lekcję życia i uczy się trudnej sztuki wyboru. Historię dandysa, który zaprzepaszcza szansę na miłość i przyjaźń prowadzi w spektaklu tajemnicza postać O***, symbolizująca starego Oniegina, nadając całości metafizyczną perspektywę.

    W rolę Oniegina w spektaklu Trelińskiego wcielały się najlepsze polskie barytony: Mariusz Kwiecień, Marcin Bronikowski, Artur Ruciński, Stanisław Kuflyuk. 

  • Daty spektakli
  • Obsada
    Łarina
    Joanna Motulewicz
    Olga
    Magdalena Pluta
    Filipiewna
    Anna Lubańska
    Oniegin
    Stanislav Kuflyuk
    Leński
    Mykhailo Malafii
    Gremin
    Sergii Magera
    Rotmistrz
    Damian Wilma
    Zariecki
    Paweł Horodyski
    Triquet
    Mateusz Zajdel
    Łarina
    Joanna Motulewicz
    Olga
    Magdalena Pluta
    Filipiewna
    Anna Lubańska
    Oniegin
    Stanislav Kuflyuk
    Leński
    Mykhailo Malafii
    Gremin
    Sergii Magera
    Rotmistrz
    Damian Wilma
    Zariecki
    Paweł Horodyski
    Triquet
    Mateusz Zajdel
    Łarina
    Joanna Motulewicz
    Olga
    Magdalena Pluta
    Filipiewna
    Anna Lubańska
    Oniegin
    Stanislav Kuflyuk
    Leński
    Mykhailo Malafii
    Gremin
    Sergii Magera
    Rotmistrz
    Damian Wilma
    Zariecki
    Paweł Horodyski
    Triquet
    Mateusz Zajdel
  • Realizatorzy
    Dyrygent
    Keri-Lynn Wilson
    Reżyseria
    Mariusz Treliński
    Scenografia
    Boris Kudlička
    Choreografia
    Emil Wesołowski
    Kostiumy
    Joanna Klimas
    Reżyseria świateł
    Felice Ross