Echa
Czasu

Century Rolls | John Adams / Ashley Page
Moving Rooms | Alfred Schnittke, Henryk M. Górecki / Krzysztof Pastor
Artifact Suite | Johann S. Bach, Eva Crossman-Hecht / William Forsythe

  • Część I

    30 min

  • Przerwa

    20 min

  • Część II

    25 min

  • Przerwa

    20 min

  • Cześć III

    40 min

Czas trwania: 2 h 15 min

Wieczór baletowy w trzech częściach

1. CENTURY ROLLS
Prapremiera: 17/11/2012

2. MOVING ROOMS
Prapremiera: Het Nationale Ballet, 19/06/2008
Premiera polska: 17/11/2012

3. ARTIFACT SUITE
Prapremiera: Scottish Ballet, 15/09/2004
Premiera polska: 17/11/2012

Trzy choreografie, trzej wybitni twórcy przełomu wieków i muzyka, którą wiele dzieli, ale którą cudownie łączą w całość tancerze Polskiego Baletu Narodowego. Artifact Suite (2004) Williama Forsythe’a — do muzyki Bacha i Evy Crossman-Hecht — to wirtuozeria na najwyższym poziomie. Moving Rooms (2008) Krzysztofa Pastora – do muzyki Alfreda Schnittkego i Henryka Mikołaja Góreckiego — to czysta ekspresja. Wreszcie Century Rolls Ashleya Page’a — do muzyki Johna Adamsa — to stworzona specjalnie dla Polskiego Baletu Narodowego praca brytyjskiego choreografa, łącząca bezpretensjonalność żywych figur z pianolową mechanicznością. Nie każdy zespół uzyskuje prawo do wykonywania choreografii Forsythe’a. Polski Balet Narodowy takową uzyskał. Chapeau bas!

Recenzje

  • Jacek Marczyński, Rzeczpospolita,

    Chłodna elegancja uległa gorączce emocji

    „Echa czasu” Polskiego Baletu Narodowego 
to spektakl urzekający, 
ale dla widzów, którzy pragną nie tylko łatwej rozrywki.

    W Operze Narodowej zagościła najnowsza sztuka, żadne tam baletowe bajki, ale choreografie z ostatnich lat. Są jak abstrakcyjne kompozycje, należy kontemplować kolejne kadry, dostrzec, jak balet koegzystuje z muzyką swego czasu lub wykorzystuje Bacha. „Echa czasu”, zbiór prac trzech choreografów, są nie tylko spektaklem momentami pięknym, ale mądrym. Pokazują, że prawdziwa sztuka rodzi się w dialogu z dokonaniami wielkich poprzedników.

    Ashley Page przywołuje Georges’a Balanchine’a, który w latach 20. i 30. XX wieku zapoczątkował przełom w klasycznym balecie. W choreografii Page’a „Century Rolls” przygotowanej dla warszawskiego zespołu odnajdziemy klimat tamtych lat, podpowiedziany koncertem fortepianowym Johna Adamsa, ale też zalety i słabości prac Balanchine’a. Tak jak on Brytyjczyk potrafi perfekcyjnie zespolić ruch z muzyką, ale jego balet to tylko ciąg ruchomych sekwencji, popisów, które ogląda się bez emocji.

    Jakże odmienne są „Moving Rooms” Krzysztofa Pastora, który odwołując się do innej generacji mistrzów, dokonał zaskakującej syntezy. Połączył wysmakowaną, chłodną elegancję Hansa van Manena z żarem Maurice’a Béjarta. Powstał balet wizualnie zachwycający i pulsujący emocjami. Świetnie wydobywane z ciemności światłem sylwetki tancerzy (zasługa Berta Dalhuysena) intrygują, a cały balet jest przykładem twórczego wykorzystania przez choreografa koncertu klawesynowego Góreckiego.

    Publiczność najgoręcej przyjęła „Moving Rooms”, ale hitem jest jednak „Artifact Suite” Williama Forsythe’a. To jego pierwszy balet zrealizowany przez polski zespół. Gdyby z naszymi aktorami nakręcili film Scorsese lub Coppola, byłoby to wydarzenie równej rangi, bo Forsythe ma taką pozycję w baletowym świecie jak oni w kinie.

    „Artifact Suite” to odważny, momentami wręcz bezczelny dialog z wielką klasyką, z „Jeziorem łabędzim”. Forsythe tworzy nie tylko nowy rodzaj dawnego pas de deux dla solistów, ale przede wszystkim ożywia corps de ballet – sznur tancerek i tancerzy, świadków popisów baletowych gwiazd. To im przypisuje nowe zadania, rozbija na mniejsze grupki, wprowadza pozorny zamęt, z którego jednak powstaje spójna kompozycja.

    „Artifact Suite” jest trudną choreografią, ale Polski Balet Narodowy świetnie sobie z nią poradził. To najlepsze podsumowanie trzyletniej dyrektorskiej kadencji Krzysztofa Pastora, który stworzył jakościowo nowy zespół.

    Rzeczpospolita

Sponsorzy

  • Sponsor premiery:

  • Partnerzy premiery:

  • Partnerzy Teatru Wielkiego - Opery Narodowej

  • Partner technologiczny Teatru Wielkiego - Opery Narodowej

  • Partner Polskiego Baletu Narodowego:

  • Patroni medialni Teatru Wielkiego - Opery Narodowej