Korsarz

Adolphe Adam i in. / Manuel Legris wg Mariusa Petipy

 

 

  • AKT I

    40 min

  • Przerwa

    20 min

  • AKT II

    35 min

  • Przerwa

    20 min

  • AKT III

    45 min

Czas trwania: 2 h 40 min

  • SPRZEDAŻ W PÓŹNIEJSZYM TERMINIE
  • SPRZEDAŻ W PÓŹNIEJSZYM TERMINIE
  • SPRZEDAŻ W PÓŹNIEJSZYM TERMINIE
  • SPRZEDAŻ W PÓŹNIEJSZYM TERMINIE

Balet w trzech aktach z prologiem i epilogiem
Libretto: Manuel Legris i Jean-François Vazelle według George’a  Byrona, Julesa-Henriego Vernoy de Saint-Georges i Josepha Maziliera
Premiera tej inscenizacji: 20.03.2016, Wiener Staatsballett, Wiedeń
Premiera polska tej inscenizacji: 17.09.2020, Polski Balet Narodowy, Warszawa

17, 18, 19, 20, 23, 24 września 2020

Spotkania wprowadzające z udziałem gości specjalnych

Prowadzenie: Maciej Krawiec

Foyer Główne / 45 minut przed przedstawieniem / Wstęp za okazaniem biletu na spektakl

Goście:
17/9
- Vladimir Yaroshenko, pierwszy tancerz PBN
18/9
- Rinaldo Venuti, solista PBN
19/9 - Patryk Walczak, pierwszy solista PBN
20/9 - Melissa Abel, solistka PBN
23/9 - Krzysztof Pastor, dyrektor PBN
24/9 - Krzysztof Pastor, dyrektor PBN

Pełne perypetii i niezwykłych przygód dzieje miłości Conrada i Medory opisane przez George’a Byrona w orientalnej powieści poetyckiej Korsarz (1814) pobudzały wyobraźnię kolejnych pokoleń czytelników, stały się też kanwą licznych baletowych adaptacji, z których najchętniej graną i przerabianą była francuska wersja w choreografii Josepha Maziliera i z muzyką Adolphe’a-Charlesa Adama, autora słynnego baletu romantycznego Giselle. Korsarz Maziliera i Adama, balet-pantomima w trzech aktach, miał premierę w 1856 roku w Théâtre Impérial de l’Opéra w Paryżu, a już rok później grano go w Teatrze Wielkim w Warszawie w adaptacji Romana Turczynowicza, gdzie cieszył się olbrzymią popularnością, podobnie zresztą jak w całej Europie. W Rosji, w Teatrze Maryjskim w Petersburgu, Korsarza pokazał Marius Petipa, również biorąc za podstawę choreografię Maziliera.

Do tego właśnie słynnego baletu powrócił cztery lata temu francuski choreograf Manuel Legris, dyrektor Wiener Staatsballett, przedstawiając w Wiedniu autorskie, neoklasyczne opracowanie. Legris, który przez długie lata był solistą Opery Paryskiej i faworytem samego Rudolfa Nuriejewa, przyznaje, że Korsarz, mimo iż powstał dla Paryża, od dawna nie był tam grany. Jednak choreograf, zachwycony muzyką Adama, postanowił odnowić to dzieło w Wiedniu. Uprościł jednak libretto J.-H. Vernoy de Saint-Georges’a, które było tak wielowątkowe, że można by z niego wykroić 10 innych tytułów baletowych.

Korsarza obejrzymy na scenie Teatru Wielkiego - Opery Narodowej właśnie w wiedeńskiej wersji Manuela Legris.

Spektaklowi towarzyszy książka dla dzieci i młodzieży (6-13 lat) pt. Korsarz. Seria Bajki Baletowe w ciekawy i przystępny sposób wprowadza młodego czytelnika w świat baletu. Więcej

Obsada

Realizatorzy

Polski Balet Narodowy
Orkiestra Teatru Wielkiego - Opery Narodowej

Streszczenie

  • ,

    PROLOG

    Na wybrzeżu
    Po udanej kampanii morskiej Konrad i jego korsarze przybijają do lądu. Tymczasem na nabrzeżu właściciel targu Lanquedem ze swymi zbirami poluje na nowe niewolnice. Spodziewa się spotkać młode kobiety z sąsiedniego, wrogiego miasta, które lubią tu spacerować. Wśród beztroskich dziewcząt są również szlachetne panny Medora i Gulnara. I wszystkie zostają schwytane. Handlarz wybiera spośród nich Medorę i Gulnarę, które zabiera na targ.

  • ,

    Akt I 

    Targ
    Lanquedem przybywa na targ z dwiema nowymi niewolnicami. Gulnarę powierza swojej służącej, aby poprawiła jej wygląd, a Medorze każe dołączyć do innych niewolnic. W tym momencie pojawiają się na targu korsarze z Konradem i jego zastępcą Birbantem na czele. Zulmea, córka bogatego kupca, zwraca na siebie uwagę Birbanta, natomiast Lanquedem zachęca Konrada, by poznał jego niewolnice. Początkowo nie jest on zainteresowany, ale nagle oszałamia go widok Medory. Handlarz uświadamia sobie, że zdobył klienta, a Konrad gotów jest dobić z nim targu. Nadchodzi jednak Zeid-Pasza, który może zaoferować wyższą cenę za Medorę…

    Lanquedem wita przybysza z szacunkiem i przedstawia mu niewolnice. Zeida-Paszę zachwyca uroda Gulnary i decyduje się na jej zakup. Kiedy gość zbiera się już do wyjścia, handlarz go zatrzymuje. Chce pokazać mu jeszcze pięknie przystrojoną Medorę, którą zmusza do występu. Dziewczyna tańczy, ale ignoruje Paszę skupiając swoją uwagę na Konradzie, który jest nią urzeczony. Jednak między Paszą i Lanquedemem dochodzi do transakcji. Medora jest przerażona, ale Konrad zapewnia, że ją odbije. Kiedy więc Zeid-Pasza opuszcza targ z obiema zakupionymi niewolnicami, Konrad podąża za ukochaną. Korsarze wierzą w powodzenie swojego dowódcy, więc porywa ich żywiołowy taniec. Zabawę przerywa powrót zakochanych. Konrad daje sygnał do wypłynięcia, ale Birbanto z Zulmeą pozostają jeszcze, aby pojmać Lanquedema i jego niewolnice.

  • ,

    AKT II

    Kryjówka korsarzy
    Piraci zgromadzili tu wszystkie złupione bogactwa. Konrad i Medora uspokajają kobiety oczekujące powrotu swych towarzyszy, a potem cieszą się chwilą miłosnego spotkania. Wkrótce wracają wszyscy. Odsuwają na bok Lanquedema z jego niewolnice, by wspólnie z Medorą i Konradem świętować ponowne szczęśliwe spotkania.

    Kiedy Konrad prezentuje wszystkim swoją nową miłość, Medora błaga go, by wyzwolił wszystkie niewolnice. Konrad zgadza się i zleca to Birbantowi, ale on jest przeciwny. Medora nalega, więc Konrad nakazuje ich natychmiastowe uwolnienie. Wściekły Birbanto daje za wygraną, jednak poprzysięga zemstę. Sprzymierzeńca odnajduje w Lanquedemie, przyjmuje jego pomoc i uwalnia go z więzów. Handlarz daje mu narkotyk ukryty w róży, który ma sprawić, że Konrad zapadnie w głęboki sen. Birbanto prosi więc swoją Zulmeę, by przekazała kwiat Medorze, która z pewnością ofiaruje go ukochanemu…

    Podczas gdy Konrad i Medora oddają się swojej miłości pojawia się Zulmea z zatrutym kwiatem. Nieświadoma pułapki Medora ofiaruje różę Konradowi, który napawa się jej zmysłowym aromatem i szybko traci przytomność. Medora jest wzburzona. Kiedy stara się pomóc ukochanemu, wpada Birbanto z zamaskowanymi korsarzami. Zagrożona dziewczyna chwyta sztylet jednego z napastników i rani go, rozpoznając w nim Birbanta. Korsarze są zdezorientowani, a Birbanto panikuje gdy Konrad zaczyna się budzić. Pospiesza więc Lanquedema do ucieczki i porwania Medory.

    Konrad odzyskuje przytomność i jest zaskoczony nieobecnością Medory. Tymczasem Birbanto ukrywa swoją ranę udając, że o niczym nie wie. Konrad jest jednak nieufny, choć nikt nie wyjawia mu prawdy. Zaniepokojony, zarządza wyjazd w poszukiwaniu Medory.

  • ,

    AKT III

    Pałac Zeida-Paszy
    Gulnara, najnowsza faworyta Zeida-Paszy, cieszy się ze swej czołowej pozycji w jego haremie. Tymczasem Lanquedem, czując się jego dłużnikiem, przyprowadza do pałacu Medorę. Dziewczyna jest zagubiona, ale uspokaja się widząc Gulnarę. Pasza docenia gest Lanquedema i zaprasza odaliski, by zabawiły gościa występem, a handlarz z upodobaniem korzysta z ich towarzystwa.

    Zeid-Pasza oddaje się marzeniom. Jego duch błądzi po Ożywionym Ogrodzie, gdzie widzi Medorę i Gulnarę. W tym czasie korsarze starają się wtargnąć do pałacu. Przebrani za pielgrzymów wyznają napotkanemu Lanquedemowi, że liczą na gościnność Paszy. Handlarz obiecuje im pomoc i wstawiennictwo u gospodarza.

    Kiedy niewolnice wybudzają Paszę, Lanquedem prosi go o przyjęcie pielgrzymów. Medora i Gulnara są zdziwione ich obecnością, ale przebrany Konrad dyskretnie ujawnia się ukochanej, a potem wkracza do akcji. Napastnicy pojmują Lanquedema i Zeida-Paszę. Podejrzenia Medory budzi jednak jeden z zamaskowanych korsarzy. To Birbanto, którego Medora demaskuje przed Konradem, wskazując na zadaną mu ranę. Dochodzi do ich walki, podczas której Konrad zabija przeciwnika. Wszyscy są zszokowani, ale muszą uciekać przed nadchodzącymi żołnierzami Zeida-Paszy. Tylko Gulnara woli pozostać u jego boku.

  • ,

    Epilog

    Kiedy Medora dochodzi do siebie w ramionach Konrada, korsarze przygotowują się do podniesienia kotwicy. Niestety nadciąga sztorm, który pochłania ich statek. Jedynie Konradowi i Medorze udaje się uratować i dotrzeć do brzegu. Wdzięczni niebiosom za ratunek, w świetle księżyca przysięgają sobie wieczną miłość.

  • Więcej wydarzeń ze świata muzyki klasycznej w aplikacji ONSTAGE

Sponsorzy

  • Mecenasi Teatru Wielkiego - Opery Narodowej

  • Partnerzy Akademii Operowej

  • Partnerzy Teatru Wielkiego - Opery Narodowej

  • Partner Polskiego Baletu Narodowego

  • Patroni medialni

  • Partner premiery