Portraits of the Theatre

Malarka. Urodziła się w 1987 roku. Mieszka i pracuje w Krakowie. Jest absolwentką i doktorem Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom w pracowni prof. Leszka Misiaka obroniła w 2012. Zajmuje się głównie malarstwem, rysunkiem, ceramiką i  wideo. Jest laureatką wielu nagród i  stypendiów, w  tym zwyciężczynią Międzynarodowego Biennale Sztuki Mediów WRO 2015 we Wrocławiu. W roku 2017 została nominowana do Nagrody „Spojrzenia” Deutsche Banku i Zachęty. W roku 2011 i 2018 była nominowana do stypendium szwajcarskiej Fundacji Vordemberge-Gildeward. W  2021 zdobyła pierwsze miejsce w  rankingu Kompas Młodej Sztuki publikowanego na łamach Rzeczpospolitej. Współpracowała z wieloma instytucjami i galeriami w Polsce, Austrii i Paryżu. Jej obrazy znajdują się m.in. w kolekcjach: Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Galerii Bunkier Sztuki oraz w Kolekcji mBanku i licznych kolekcjach prywatnych w Polsce i zagranicą. Agata Kus maluje głównie ludzi, wpisując się w obserwowany w ostatnich latach triumfalny powrót do klasycznego rodzaju figuratywności. Charakterystyczna dla jej malarstwa równoczesna wielość narracji, spojona w jedną kompozycję, pozwala na wielowątkowe czytanie obrazu: poszczególnego tematu lub syntezy ich wszystkich, układających się w nowe znaczenia. Nieoczywistość i  dwuznaczność tych obrazów otwiera wiele możliwości interpretacji oraz podążania za ich niezwykle fascynującą narracją. Artystka stosuje przy tym liczne gry formalne, jak malarskie kolaże, pseudowycinanki, wklejki, zamazywania i destrukcje, sugerując zestawienie ze sobą wielu kompozycji o różnej fakturze i technice.

Obraz Zombie powstał na zamówienie Teatru Wielkiego - Opery Narodowej z okazji 60. rocznicy jego odbudowy w ramach projektu Portrety Teatru, którego inicjatorem jest Marcin Fedisz, kurator Galerii Opera. Płótno przedstawia postać kobiecą wyłaniającą się z architektonicznej niszy, w pozie przypominającej antyczne rzeźby. Ten wyrazisty układ ciała może kojarzyć się z  intensywną pracą fizyczną – tancerki, sportsmenki, ale podobne pozy widujemy również w przestrzeni publicznej, wśród osób znajdujących się w  trudnej sytuacji życiowej. Nałożone na siebie porządki wzniosłości i  codziennego dramatu ukazują cielesność jako pole napięć, transformacji, opowieści zapisanych w ciele. Obraz jest próbą uchwycenia momentu przejściowego – między trwaniem a upadkiem, występem a zawieszeniem, życiem a czymś, co już je tylko przypomina. Tytuł Zombie to nie tyle dosłowne odniesienie, ile pytanie o to, co zostaje w nas, gdy ciało nadal tańczy, ale coś w środku już zgasło.

Artystka wizualna, malarka, autorka, wydawczyni i redaktorka książek artystycznych. Urodziła się w 1979 roku w Warszawie. Główne obszary jej działalności artystycznej to malarstwo olejne, rysunek, komiks i kolaż. Jej obrazy i rysunki pokazywane były na wystawach zbiorowych i solowych m.in. w: Harkawik Gallery w Nowym Jorku, Daniel Benjamin Gallery w Londynie, Kunsthaus Baselland w Bazylei, HAU2 w Berlinie, Narodowym Muzeum Sztuki XXI wieku MAXXI w Rzymie, Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie i wielu innych. Prace artystki znajdują się w publicznych kolekcjach: The Bunker Artspace w West Palm Beach, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie, Muzeum Współczesnego Wrocław, POLIN w Warszawie, Muzeum Warszawy, Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej, MCSW Elektrownia w Radomiu, Pałacu Schoena w Sosnowcu, Krupa Art Foundation we Wrocławiu, Fabryki Norblina w Warszawie oraz w kolekcjach prywatnych na całym świecie. Jest córką Teresy Gierzyńskiej i Edwarda Dwurnika, artystów i melomanów, i odkąd skończyła siedem lat regularnie chodzi na przedstawienia operowe, głównie do Teatru Wielkiego. Kocha operę i słucha jej w pracowni. Częstym motywem jej obrazów jest fantazyjny ubiór portretowanej postaci obrazujący różne stany emocjonalne.

Obrazy Violetta Valéry  oraz Zerlina i Don Giovanni  powstały na zamówienie Teatru Wielkiego - Opery Narodowej z  okazji 60. rocznicy jego odbudowy w ramach projektu Portrety Teatru, którego inicjatorem jest Marcin Fedisz, kurator Galerii Opera. Artystka częstym motywem swoich prac czyni fantazyjny ubiór, podkreślający różne stany emocjonalne portretowanych postaci. Podążając tym tropem, na zamówienie Opery Narodowej stworzyła malarskie wariacje na temat strojów ze swoich dwóch ulubionych inscenizacji Mariusza Trelińskiego.

Artystka wizualna, malarka, autorka, wydawczyni i redaktorka książek artystycznych. Urodziła się w 1979 roku w Warszawie. Główne obszary jej działalności artystycznej to malarstwo olejne, rysunek, komiks i kolaż. Jej obrazy i rysunki pokazywane były na wystawach zbiorowych i solowych m.in. w: Harkawik Gallery w Nowym Jorku, Daniel Benjamin Gallery w Londynie, Kunsthaus Baselland w Bazylei, HAU2 w Berlinie, Narodowym Muzeum Sztuki XXI wieku MAXXI w Rzymie, Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie i wielu innych. Prace artystki znajdują się w publicznych kolekcjach: The Bunker Artspace w West Palm Beach, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie, Muzeum Współczesnego Wrocław, POLIN w Warszawie, Muzeum Warszawy, Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej, MCSW Elektrownia w Radomiu, Pałacu Schoena w Sosnowcu, Krupa Art Foundation we Wrocławiu, Fabryki Norblina w Warszawie oraz w kolekcjach prywatnych na całym świecie. Jest córką Teresy Gierzyńskiej i Edwarda Dwurnika, artystów i melomanów, i odkąd skończyła siedem lat regularnie chodzi na przedstawienia operowe, głównie do Teatru Wielkiego. Kocha operę i słucha jej w pracowni. Częstym motywem jej obrazów jest fantazyjny ubiór portretowanej postaci obrazujący różne stany emocjonalne.

Obrazy Violetta Valéry  oraz Zerlina i Don Giovanni  powstały na zamówienie Teatru Wielkiego - Opery Narodowej z  okazji 60. rocznicy jego odbudowy w ramach projektu Portrety Teatru, którego inicjatorem jest Marcin Fedisz, kurator Galerii Opera. Artystka częstym motywem swoich prac czyni fantazyjny ubiór, podkreślający różne stany emocjonalne portretowanych postaci. Podążając tym tropem, na zamówienie Opery Narodowej stworzyła malarskie wariacje na temat strojów ze swoich dwóch ulubionych inscenizacji Mariusza Trelińskiego.

Artystka sztuk wizualnych, hafciarka, aktywistka. Urodziła się w 1979 roku w Nowym Sączu. Jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Laureatka licznych stypendiów i Paszportu „Polityki”. Jej praktyka artystyczna związana jest z haftem ręcznym i tkaniną w przestrzeni publicznej. Sama nazywa ją pisaniem haftu, które traktuje jako język przejściowy, mieszczący się między intymnym pismem ręcznym a uprzywilejowanym drukiem. Wyhaftowała ponad 500 tkanin. Zrealizowała kilkanaście wystaw i projektów indywidualnych i brała udział w kilkudziesięciu wystawach i projektach zbiorowych, m.in. w: CSW Zamku Ujazdowskim, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki, Muzeum Współczesnym we Wrocławiu, Bozar w Brukseli, Muzeum Quatier w Wiedniu, Ludwig Museum w Budapeszcie. Prace artystki znajdują się w kolekcjach: Galerii Bunkier Sztuki w Krakowie, Mocaku, Muzeum Narodowego w Krakowie, Polin Muzeum Żydów Polskich, Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Lentos Kunstuseum w Linz. Jej prace były publikowane w prasie, w książkach, zostały im poświęcone cztery katalogi indywidualne i jeden w duecie z Erną Rosenstein. Jest założycielką Szkoły haftu dla pań i panów „Złote Rączki”. Haftowane przez artystkę tkaniny niejednokrotnie wzbudzały kontrowersje i poruszenie oraz były przedmiotem dyskusji i debat. 

Praca Wielka Narodowa powstała na zamówienie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej z okazji 60. rocznicy jego odbudowy w ramach projektu Portrety Teatru, którego inicjatorem jest Marcin Fedisz, kurator Galerii Opera. Na płótnach artystka posługuje się swoim podstawowym narzędziem - słowem. Bawi się językiem, bada jego nieograniczone możliwości – w tym przypadku sięgając po hiperbolę. Wyhaftowane w formie sentencji oczywiste stwierdzenia nadają im ironicznej wymowy.