Ślōnskie gołymbie. Śląska opowieść o miłości, pracy i cudzie

Opera kameralna z elementami komedii i dramatyzmu
Koprodukcja: Muzeum Historii Polski, Warszawa i Opera Śląska Bytom
Prapremiera: 4/03/2027, Muzeum Historii Polski, Warszawa

Bogactwo językowe Polski nie zawsze znajduje odzwierciedlenie w twórczości muzycznej. Spektakl Wòlô Bòskô śpiewany po kaszubsku a do tego odwołujący się do lokalnych podań został wystawiony w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w sezonie 2024/2025. Była to opowieść o nieszczęśliwej miłości pary kochanków, tym razem historia, nie mniej dramatyczna, ale zakończona happy endem, zanurzona została w języku i folklorze śląskim. 

Ślōnskie gołymbie to kameralny spektakl muzyczny przedstawiający historię Milki i Wilusia, którzy muszą zawalczyć o swoją miłość. Milka jest młodą, piękną, pełną życia dziewczyną. Od pierwszego wejrzenia i z wzajemnością zakochuje się ona w Wilusiu, na drodze do ich szczęścia staje jednak surowy ojciec. Hopke strzeże córki jak oka w głowie, dlatego też nie pozwala na małżeństwo z biednym górnikiem, czekając na lepszą partię dla dziewczyny. Komentatorkami tej historii są wszędobylskie sąsiadki, których uwadze nie umknie żaden szczegół. Choć mogą sobie czasem pozwolić na ciętą uwagę, kibicują one parze zakochanych. Kluczową rolę w całej historii pełni Ponboczek, który w nieoczekiwany sposób pomaga młodym osiągnąć cel i doprowadza do małżeństwa Milki i Wilusia.

W spektaklu tym duża dawka humoru miesza się z dramatycznymi losami głównych bohaterów, zaś lokalna historia i pieśni Górnego Śląska z uniwersalną przypowieścią o miłości. Akcja jest wartka i przeprowadza nas przez różne stadia życia pary od momentu zakochania, przez rozpacz, nadzieję, aż do finałowej celebracji życia, choć niepozbawionej także dramatycznych wydarzeń kładących się cieniem na radosnej ceremonii. 

Tę śląską śpiewogrę o głębokim uczuciu, determinacji, wartości pracy i niezwykłych zrządzeniach losu Łukasz Godyla, autor koncepcji muzycznej, przygotował we współpracy z odpowiedzialną za scenariusz, reżyserię i dobór pieśni Anną Hop – choreografką znaną ze spektakli aktualizujących dawne opowieści i ukazujących je we współczesnym kontekście, posługującą się przy tym niezwykle bogatym i plastycznym językiem teatralnym. Spektakl jest kontynuacją projektu Waldemara Dąbrowskiego, który był inicjatorem wystawienia Wòlô Bòskô.

Spektakle odbywają się w Muzeum Historii Polski w Cytadeli Warszawskiej
ul. Gwardii 1