Urodził się w Genewie. W rodzinnym mieście kierował galerią sztuki, a następnie ukończył studia na kierunku scenografia na Universität der Künste (UdK) w Berlinie (1996). Karierę rozpoczął jako asystent Achima Freyera i Karla-Ernsta Herrmanna. Współpracował z takimi reżyserami, jak: George Tabori, Jetske Mijnssen, Claus Guth, Christof Loy, Enrico Lübbe, Lydia Steier, Evgeny Titov, Katharina Thoma, Richard Brunel, Adriana Altaras, Mariame Clément, Patrick Schlösser, Philip Tiedemann i Nadja Loschky.
W 2021 roku stworzył scenografię do Salome w Teatrze Bolszoj w Moskwie, a w 2025 roku w Metropolitan Opera w Nowym Jorku (reż. Claus Guth), następnie do kilku oper Verdiego – Rigoletta w Opera national de Lorraine (reż. Richard Brunel), Otella Verdiego w Staatsoper w Hanowerze (reż. Immo Karaman) oraz Makbeta w Schauspielhaus w Düsseldorfie (reż. Evgeny Titov).
Rok 2022 rozpoczął scenografią do Sprawy Makropulos Janáčka w Staatsoper Unter den Linden w Berlinie (reż. Claus Guth), a następnie zrealizował Das kalte Herz Matthiasa Pintschera w Schauspiel w Lipsku (reż. Enrico Lübbe), prapremierową inscenizację opery Shirine Thierry’ego Escaicha z librettem Atiqa Rahimiego (reż. Richard Brunel), Bluthaus Georga Friedricha Haasa w bawarskiej Staatsoper (Best International Prize podczas konkursu Musiktheaterpreis; reż: Claus Guth), Il Viaggio, Dante Pascala Dusapina na Festiwalu w Aix-en-Provence (prapremiera w reżyserii Clausa Gutha), Tryptyk Pucciniego na Festiwalu w Salzburgu (reż. Christof Loy), Alicję w Krainie Czarów Pierangelo Valtinoniego w Opernhaus w Zurychu (reż. Nadja Loschky) oraz On purge bébé Philippe’a Boesmansa w La Monnaie w Brukseli (reż. Richarde Brunel).
Zaprojektował scenografię do Don Carlosa Verdiego na otwarcie sezonu 2022/23 w Teatro San Carlo w Neapolu (reż. Claus Guth). W 2023 roku zrealizował Don Giovanniego Mozarta w Operze w Lipsku (reż. Katharina Thoma) i Hamleta Ambroise Thomasa w Komische Oper w Berlinie (reż. Nadja Loschky), zaś w 2024 – Juliusza Cezara w Operze we Frankfurcie. W dorobku ma także następujące realizacje: Ryszard III Giorgia Battistellego, Król Lear Ariberta Reimanna w d’Haus w Düsseldorfie (reż. Evgeny Titov), Jaskółka Pucciniego w Opernhaus w Zurychu (reż. Christof Loy), Turandot Pucciniego w wiedeńskiej Staatsoper (reż. Claus Guth), Westalka Beethovena w Operze Paryskiej (reż. Lydia Steier), Wozzeck Berga w Operze w Lyonie (reż. Richard Brunel), Ariodante Händla w Operze Narodowej Renu (reż. Jetske Mijnssen), Makbet Verdiego (reż. R. B. Schlather) Verdiego i Cosi fan tutte Mozarta (reż. Mariame Clément) w Operze we Frankfurcie, Samson Rameau (reż. Claus Guth) i Louise Gustave’a Charpentiera (reż. Christof Loy) na Festiwalu w Aix-En-Provence oraz Kabaret John Kandera, Freda Ebba i Joe Masteroffa (reż. Claus Guth) w Residenztheater w Monachium.
Do najnowszych realizacji artysty należą Violetter Schnee Beata Furrera w Staatsoper Unter den Linden w Berlinie i Cyganeria Pucciniego w Operze Paryskiej (obie w reżyserii Clausa Gutha), Elektra w Operze w Bonn i Tristan i Izolda Wagnera w Operze w Lipsku (obie w reżyserii Enrica Lübbe’a), Martha Friedricha von Flotowa w Operze we Frankfurcie (reż. Katharina Thoma), Samson i Dalila Saint-Saënsa w berlińskiej Staatsoper (reż. Damian Szifron), Pasażerka Weinberga w Operze w Grazu (reż. Nadja Loschky) i Podróż zimowa Schuberta w Schauspiel w Lipsku (reż. Enrico Lübbe). W czasie pandemii zaprojektował scenografię do opery Służąca panią (La Serva Padrona) Pergolesiego w Operze we Frankfurcie (reż. Katarina Thoma).
W 2026 roku artysta realizuje następujące inscenizacje: The Turn of the Screw Brittena (reż. Peer Perez Øian) w Norweskiej Operze Narodowej, Scylla et Glaucus Jean-Marie Leclaira w Opernhaus w Zurychu i Of One Blood Bretta Deana w bawarskiej Staatsoper (reż. Claus Guth), Carmen w Semperoper w Dreźnie (reż. Nadja Loschky), Simon BoccanegraVerdiego (reż. Jetske Mijnssen) w Holenderskiej Operze Narodowej i Parsifal Wagnera w Operze Królewskiej w Londynie (reż. Evgeny Titov).
W 1998 roku został zaproszony do udziału w Berlińskich Spotkaniach Teatralnych, a w 1999 otrzymał austriacki Medal im. Josefa Kainza za scenografię do sztuki Claus Peymann kauft sich eine Hose und geht mit mir essenThomasa Bernharda. W 2004 roku był nominowany do Nestroy Theater Award za scenografię do kameralnego musicalu Sergia Belbela El temps de Planck w Burgtheater w Wiedniu.
W 2019 otrzymał Nagrodę Faust za scenografię do opery Violetter Schnee w Staatsoper Unter den Linden (reż. Claus Guth).
fot. archiwum artysty
''