Janusz Olejniczak

Pianista

Należy do grona najwybitniejszych polskich pianistów. Według opinii krytyków jest artystą o niezwykłej wrażliwości i nienagannym warsztacie pianistycznym. Jego interpretacje są sugestywne, logiczne, ale oparte na natchnieniu, a nie rozumowej kalkulacji.

Urodził się we Wrocławiu. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku sześciu lat w Łodzi. Kontynuował ją w Warszawie u Luizy Walewskiej, u której uczył się w podstawowej i średniej szkole muzycznej. W latach 1967-1969 kształcił się pod kierunkiem Ryszarda Baksta oraz Zbigniewa Drzewieckiego. W 1967 roku wziął udział w Międzynarodowym Konkursie Młodych Wykonawców „Concertino Praha”, na którym otrzymał dyplom finalisty. Mając 17 lat wystąpił na Międzynarodowej Trybunie Młodych Wykonawców w Paryżu, w wyniku czego został zakwalifikowany do udziału w koncercie podczas targów płytowych MIDEM w Cannes (1970). W latach 1971-1973 przebywał w Paryżu na studiach pianistycznych u Konstantego Schmaelinga i Witolda Małcużyńskiego. Po powrocie do kraju ukończył warszawską Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w klasie prof. Barbary Hesse-Bukowskiej (1974). Studia podyplomowe odbył u Wiktora Mierżanowa w Warszawie i Paula Badury-Skody w Essen (1977-1978). Jest laureatem 8. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (VI nagroda, 1970) oraz Konkursu im. Alfredo Caselli w Neapolu (IV nagroda, 1972).

Występował niemal we wszystkich krajach Europy, w Japonii, obu Amerykach, na Kubie i w Australii. Gościł w tak prestiżowych salach koncertowych, jak: Filharmonia Berlińska, Tonhalle w Düsseldorfie, Teatro Colón w Buenos Aires, Salle Pleyel w Paryżu, Suntory Hall w Tokio i Lincoln Center w Waszyngtonie.

Grał pod batutą takich dyrygentów, jak: Witold Rowicki, Kazimierz Kord, Jerzy Maksymiuk, Marek Pijarowski, Charles Dutoit, Grzegorz Nowak i Andrzej Markowski. Brał udział w prestiżowych festiwalach muzycznych, m.in. w: Dusznikach Zdroju, Warszawie, Mariańskich Łaźniach, Nohant i Aix-en-Provence. Występował jako kameralista ze skrzypkami, wiolonczelistami i śpiewakami.

Dokonał wielu nagrań dla rozgłośni radiowych i stacji telewizyjnych w Polsce, we Francji, na Słowacji i w Japonii, a także dla tak znanych firm fonograficznych, jak: Polskie Nagrania „Muza”, Wifon, Tonpress, Selene, Camerata, Pony Canyon, Opus 111, CD Accord. Wystąpił w roli Chopina w filmie Błękitna nuta (La note bleu) Andrzeja Żuławskiego, nagrał ścieżkę dźwiękową do filmu Chopin, pragnienie miłości Jerzego Antczaka oraz do Pianisty Romana Polańskiego. Jako pedagog prowadził klasę fortepianu w krakowskiej Akademii Muzycznej oraz kursy mistrzowskie dla pianistów w Polsce, Kanadzie i Japonii. Był jurorem krajowych i zagranicznych konkursów pianistycznych.