Artysta odznaczający się szerokim repertuarem od opery buffo po partie dramatyczne w utworach Bartóka, Straussa i Wagnera. Występował pod batutą takich uznanych dyrygentów, jak: Alain Altinoglu, Christoph von Dohnányi, Ádám Fischer, Walery Giergijew, Nikolaus Harnoncourt, Enrique Mazzola, Giacomo Sagripanti,Nello Santi, Stefan Soltész, Franz Welser-Möst i Jaap van Zweden.
W dorobku posiada występy w Weselu Figara na Festiwalu w Salzburgu (reż. Martin Kušej, dyr. Rafaël Pichon), Kopciuszku w Semperoper w Dreźnie i Théâtre des Champs-Élysées (reż. Damiano Michieletto, dyr. Thomas Hengelbrock), Juliuszu Cezarze w Staatsoper w Wiedniu (dyr. Gianluca Capuano) i Napoju miłosnym w Łotewskiej Operze Narodowej. Publiczność mogła go także podziwiać w partii Don Alfonsa w Così fan tutte, Barona Scarpii w Tosce, tytułowego Don Pasquale w operze Donizettiego i Klingsora w Parsifalu oraz w roli czterech antagonistów w Opowieściach Hoffmanna w Węgierskiej Operze Państwowej.
Artystę można było także usłyszeć w takich partiach, jak Don Magnifico w Kopciuszku w Operze w Seattle, Mustafy we Włoszce w Algierze na Pfingstfestspiele w Salzburgu i w Théâtre des Champs-Élysées (reż. Moshe Leiser i Patrice Caurier, dyr. Jean Christophe Spinosi), Michele i Gianni Schicchi w Tryptyku w La Monnaie w Brukseli (reż. Tobias Kratzer, dyr. Alain Altinoglu), Don Magnifico w Kopciuszku w Théâtre des Champs-Élysées (dyr. Enrique Mazzola), Bartolo w Weselu Figara w Glyndebourne (reż. Michael Grandage), a także w Le convenienze ed inconvenienze teatrali Donizettiego w Grand Théâtre w Genewie (reż. Laurent Pelly) i Cyruliku sewilskim w Théâtre des Champs-Élysées (reż. Laurent Pelly, dyr. Jérémie Rhorer).
Z powodzeniem kreował też postacie dramatyczne, w tym Alberyka w Pierścieniu Nibelunga, którą to partię wykonywał w Budapeszcie pod dyrekcją Ádáma Fischera w Hongkongu z Orkiestrą Filharmonii pod batutą Jaapa van Zwedena (występ utrwalony dla wytwórni Naxos). Wystąpił także w operze Fierrabras Schuberta na Festiwalu w Salzburgu (dyr. Ingo Metzmacher), Normie u boku Cecilii Bartoli (Paryż, Baden-Baden i Monte Carlo), Otellu Rossiniego w Opernhaus w Zurychu, Hrabim Ory w Theateran der Wien, Semele Händla na Pfingstfestspiele w Salzburgu oraz Weselu Figara w Operze Flamandzkiej (dyr. Paul McCreesh), Theater an der Wien (dyr. Marc Minkowski) i Wiedniu (wykonanie koncertowe, dyr. Nikolaus Harnoncourt).
W ubiegłych sezonach artysta wstąpił w Metropolitan Opera w Nowym Jorku (Sulpice w Córce pułku i Bartolo w Cyruliku sewilskim), na Festiwalu w Glyndebourne (Selim w Turku we Włoszech) i w Węgierskiej Operze Państwowej (partia tytułowa w Falstaffie oraz Mefistofeles w Fauście). Zadebiutował również w Operze Królewskiej w Londynie jako Bartolo w Weselu Figara.
W 2024 roku otrzymał tytuł Kammersänger. Został taże uhonorowany przez Węgierską Operę Państwową.
W obecnym sezonie zadebiutuje jako Dikoj w Katii Kabanowej w Teatro Real w Madrycie (reż. Christof Loy), a następnie będzie tytułowym Falstaffem w operze Verdiego w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie. Powróci także na scenę Festiwalu w Salzburgu, gdzie wykona partię Bartola w Cyruliku sewilskim u boku Cecilii Bartoli jako Rozyny, oraz do wiedeńskiej Staatsoper, gdzie zaśpiewa role Dulcamara w Napoju miłosnym i Sulpice’a w Córce pułku. Wcieli się także w Alberyka w nowej inscenizacji Pierścienia Nibelunga w Operze w Monte Carlo (reż. Davide Livermore).
fot. Dorina Bognar
''