Izabela Milewska

Pierwsza solistka

Izabela Milewska

Urodzona:

Warszawa

Szkoła:

  • Państwowa Szkoła Baletowa im. Romana Turczynowicza, Warszawa
  • Uniwersytet Muzyczny im. Fryderyka Chopina (pedagogika baletu), Warszawa

Ważniejsi pedagodzy:

Monika Radecka, Renata Smukała

Angaże:

  • Le Jeune Ballet de France, Paryż, 1993-1994
  • Państwowa Szkoła Baletowa, Warszawa, 1994-1995 (dyplom z wyróżnieniem)
  • Balet Teatru Wielkiego - Opery Narodowej, Warszawa, od 1995, solistka od 1996
  • Balet Hamburski, Hamburg, Niemcy, 1998-2001
  • Balet Teatru Wielkiego - Opery Narodowej, Warszawa, 2001-2009 jako pierwsza solistka
  • Polski Balet Narodowy, Warszawa, od 2009 jako pierwsza solistka

Galeria

Repertuar

  • Z Polskim Baletem Narodowym

    • Nikija w Bajaderze (trad. / Natalia Makarova)
    • Kitty w Annie Kareninie (Alexei Ratmansky)
    • Izolda w Tristanie (Krzysztof Pastor)
    • Julia w Romeo i Julii (Emil Wesołowski)
    • Para Naszych w I przejdą deszcze… (Krzysztof Pastor)
    • Solistka Walca Kwiatów w Dziadku do orzechów (Toer van Schayk & Wayne Eagling)
    • Luiza w Dziadku do orzechów (Toer van Schayk & Wayne Eagling)
    • Pas d’action w Bajaderze (trad. / Natalia Makarowa)
    • Cień-solistka 2 w Bajaderze (trad. / Natalia Makarowa)
    • Serafin klasyczny w Sześciu skrzydłach aniołów (kreacja, Jacek Przybyłowicz)
    • Kopciuszek w Kopciuszku (Frederick Ashton)
    • Księżniczka Florina w Śpiącej królewnie (trad. / Jurij Grigorowicz)
    • Wróżka Delikatności w Śpiącej królewnie (trad. / Jurij Grigorowicz)
    • Duet 2 w Century Rolls (kreacja, Ashley Page)
    • Klara w Dziadku do orzechów (Toer van Schayk & Wayne Eagling)
    • Helena w Śnie nocy letniej (John Neumeier)
    • Cztery Driady w Don Kichocie (trad. / Alexei Fadeyechev)
    • oraz partie solowe
    • Miłość (kreacja, Arkadiusz Gołygowski, IV Warsztat Choreograficzny)
  • Wcześniej

    Z Państwową Szkołą Baletową im. Romana Turczynowicza
    • Czerwony Kapturek w Czerwonym Kapturku (Zofia Rudnicka)
    • Adagio z Esmeraldy (Agrippina Waganowa)
    • Solistka w Etiudach romantycznych (Zygmunt Sidło)
    • Grzeczna Dziewczyna i Dziewczyna z warkoczykami w Balu kadetów (David Lichine)
  • Z Baletem Teatru Wielkiego - Opery Narodowej
    • Lalka w Dziadku do orzechów (Andrzej Glegolski)
    • Klara w Dziadku do orzechów (Andrzej Glegolski)
    • Julia w Romeo i Julii (kreacja, Emil Wesołowski)
    • Księżniczka Aurora w Śpiącej królewnie (trad. / Jurij Grigorowicz)
    • Księżniczka Florina w Śpiącej królewnie (trad. / Jurij Grigorowicz)
    • Pas de trois i Pas de quatre w Jeziorze łabędzim (trad. / Konstantin Siergiejew)
    oraz partie solowe w baletach
    • Rossiniana (Antal Fodor)
    • Trzecia symfonia Henryka M. Góreckiego (Krzysztof Pastor)
    • Ballada (Emil Wesołowski)
    • Tylko miłość… (kreacja, Sławomir Woźniak)
  • Z Baletem Hamburskim
    • Księżniczka Claire w Iluzjach – jak „Jezioro łabędzie” (John Neumeier)
    • Matylda Krzesińska w Niżyńskim (John Neumeier)
    • Chiński Ptak w Dziadku do orzechów (John Neumeier)
    • Wiejskie Pas de deux i Mojna w Giselle (trad. / John Neumeier)
    oraz partie solowe w baletach
    • Mesjasz (John Neumeier)
    • Time after Time (John Neumeier)
    • Piąta symfonia Gustava Mahlera (John Neumeier)
    • Historia Kopciuszka (John Neumeier)
    • Trzecia symfonia Gustava Mahlera (John Neumeier)
    • i inne
  • Ponownie z Baletem Teatru Wielkiego - Opery Narodowej
    • Przyjaciółka Księcia (Pas de trois) w Jeziorze łabędzim (trad. / Irek Muchamiedow)
    • Pas de quatre w Jeziorze łabędzim (trad. / Irek Muchamiedow)
    • Balerina w Świętej wiośnie (Emil Wesołowski)
    • Lise w Córce źle strzeżonej (Frederick Ashton)
    • Dziewczyna w Czajkowskim (Boris Ejfman)
    • Nikija w Bajaderze (trad. / Natalia Makarowa)
    • Frygia w Spartakusie (kreacja, Emil Wesołowski)
    • Panna Młoda w Svadebce (Jiří Kylián)
    • Królowa Podziemi w Panu Twardowskim (Gustaw Klauzner)
    • Królowa Wschodu w Panu Twardowskim (Gustaw Klauzner)
    • Kitty w Annie Kareninie (Alexei Ratmansky)
    oraz partie solowe w baletach
    • Coś jakby (Mats Ek)
    • Serenada (George Balanchine)
    • Musagète (Boris Ejfman)
    • Petite Mort (Jiří Kylián)
  • Z innymi zespołami
    • Pas de deux Tarantella (George Balanchine), Londyn, Gala Muchamiedowa
    • Klara w Dziadku do orzechów (Marek Zajączkowski), Szczecin
    • Klara w Dziadku do orzechów (Bożena Klimczak), Wrocław
    • Klara w Dziadku do orzechów (Jacek Drozdowski), Kraków
    • Polski bal z opery Iwan Susanin (Rostisław Zacharow), Moskwa, Koncert Galowy
    • Julia w Romeo i Julii (Emil Wesołowski), Poznań
  • Występy gościnne
    • Polska: Bydgoszcz, Gdańsk, Kraków, Łódź, Poznań, Szczecin, Wrocław
    • Anglia: Sadler’s Wells Theatre w Londynie; Szwecja: Sztokholm
    • Rosja: Teatr Bolszoj w Moskwie, Teatr Maryjski w Sankt Petersburgu
    • Francja: Centre Pompidou w Paryżu, Festiwal Baletowy w La Baule, etc.
    • Włochy: Senigallia, Wenecja, Genua; Niemcy: Kilonia
    • Litwa: Wilno; Łotwa: Ryga; Norwegia: Oslo, etc.
    • USA: Waszyngton; Kanada: Montreal; Kuba (tournée)
    • Wenezuela (tournée), Chiny (tournée), Malezja (tournée)

Nagrody

    • 1991: III Nagroda w kategorii juniorów VII Konkursu Tańca w Gdańsku
    • 1993: III Nagroda w kategorii seniorów VIII Konkursu Tańca w Gdańsku
    • 1995: Nagroda za partnerowanie IX Konkursu Tańca w Gdańsku
    • 1997: Nominacja do nagrody „Benois de la Danse” za rolę Julii w „Romeo i Julii”
    • 1997: Medal Wójcikowskiego dla wybijającej się młodej indywidualności polskiego baletu
    • 2012: Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” w Warszawie

Recenzje

  • Wybrane opinie o występach z Polskim Baletem Narodowym
    • Tristan: Soliści… To nawet trudno napisać, że byli perfekcyjni, bo przy takiej dawce emocji trudno skupiać się li tylko na technicznej stronie wykonania. Byli poruszający i wzruszający. Zwłaszcza duet „namiętności” na tle lustra-zastawki i finałowy duet „pośmiertny” były genialne! Mówię o Tristanie (Jan-Erik Wikström) i Izoldzie (Izabela Milewska). Oboje skończeni artyści, odmalowujący tak tańcem, jak i grą aktorską pełną paletę targających nimi uczuć. (balet.pl, 30/03/2009)
    • Tristan: Dawno nie oglądaliśmy tak ekspresyjnie tańczącej Izabeli Milewskiej (Izolda). (Rzeczpospolita, 2/04/2009)
    • Tristan: Milewska świetnie wtóruje Wikströmowi (Tristan): poza wirtuozerią techniczną jej Izolda jest liryczna, a przy tym pełna delikatnego erotyzmu. (wiadomosci24.pl, 11/04/2009)
    • Tristan: Świetne ekspresyjne kreacje protagonistów: pierwszego tancerza Królewskiego Baletu Szwedzkiego Jana Erika Wikströma i Izabeli Milewskiej w rolach legendarnych kochanków. (Ruch Muzyczny, 19/04/2009)
    • Tristan: W roli Izoldy filigranowa sylwetka Izabeli Milewskiej była pełna życia i namiętności, a piękno pracy jej nóg i stóp potęgowały zmysłowe ramiona. (Dance Europe, 5/2009)
    • Tristan: Zachwycająca i wzruszająca Izabela Milewska – Izolda. (Twoja Muza, 6-7/2009)
    • Century Rolls: Wykorzystano (…) mistrzostwo, wdzięk i niezmienną świeżość Izabeli Milewskiej. (naczubkachpalcow.pl, 19/11/2012)
    • I przejdą deszcze…: Duet Naszych, Izabeli Milewskiej i Maksima Woitiula, był dla mnie najbardziej poruszający w tym balecie - zawsze tworzą niesamowitą parę i nigdy mi nie dość oglądania ich razem na scenie. (balet.pl, 17/03/2013)
    • Sen nocy letniej: Izabela Milewska (Helena) odtwarza tę komiczną rolę wyśmienicie i zadaje nią kłam towarzyszącemu jej stereotypowi banalnej baletowej księżniczki z Petipy lub co najwyżej tradycyjnej Julii. Rolą Heleny udowadnia, że jest artystką o znacznie większych możliwościach wyrazowych. (balet.pl, 17/03/2013)
    • Sen nocy letniej: Helena w wykonaniu Milewskiej ma wdzięk nieopierzonej pensjonarki – niby narwanej i zakochanej, ale w tej miłości i swoim do niej dążeniu niezgrabnej, czasem nieopanowanej. Nakreślona cienką kreską, świetnie zatańczona. (naczubkachpalcow.pl, 25/03/2013)
    • Sen nocy letniej: Najbardziej pamiętnym punktem była dla mnie Izabela Milewska w roli Heleny. Nie spodziewałam się, że tak zgrabnie poradzi sobie z komiczną rolą, jest tancerką o bardzo klasycznej urodzie i mogłoby się wydawać, że przeznaczone są jej tylko poważne role. Bardzo się cieszę, że wykorzystała okazję do udowodnienia swojej wszechstronności. (warszawskikredens.wordpress.com, 8/07/2013)