KERI-LYNN WILSON

Dyrygent

fotografia artystkiPochodzi z Winnipeg w Kanadzie. Od najmłodszych lat uczyła się gry na flecie, fortepianie i skrzypcach. Jeszcze jako studentka nowojorskiej Juilliard School asystowała Claudio Abbado podczas festiwalu w Salzburgu i odbyła staż w Tanglewood Music Center. Po ukończeniu studiów z tytułem magistra w klasie fletu oraz dyrygentury została drugim dyrygentem Orkiestry Symfonicznej w Dallas.

Podczas swojej ponad dwudziestoletniej kariery międzynarodowej, maestro Keri-Lynn Wilson poprowadziła jako dyrygentka gościnna najbardziej prestiżowe orkiestry świata, w tym Los Angeles Philharmonic czy Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks i wystąpiła w najważniejszych teatrach operowych świata, m.in. Operze Królewskiej w londyńskim Covent Garden, monachijskiej i wiedeńskiej Staatsoper oraz Teatrze Bolszoj w Moskwie. Krytycy określali  jej pracę jako „wielowymiarową”, „pełną malarskiej ekspresji” („New York Times”) i „przenikliwie inteligentną” („The Telegraph”). Za nagranie opery Zygmunt Rossiniego z orkiestrą Bayerische Rundfunk została nominowana do nagrody Opus Klassik 2020 dla najlepszego dyrygenta roku.

Do jej największych osiągnięć w ostatnim okresie należy zaliczyć takie spektakle, jak: Carmen w Operze Królewskiej w Covent Garden; Tosca, Madame Butterfly i Traviata w wiedeńskiej Staatsoper; Traviata, Madame Butterfly i Cyrulik sewilski w bawarskiej Staatsoper; Lady Makbet mceńskigo powiatu i Traviata w Opernhausie w Zurichu; Don Carlo, Jolanta, Tosca i Cyganeria w Teatrze Bolszoj w Moskwie; Dziewczyna ze Złotego Zachodu i Aida w Angielskiej Operze Narodowej; Rusałka w Teatrze Narodowym w Pradze; Latający Holender, Eugeniusz Oniegin, Borys Godunow i Carmen w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej oraz Faust w Waszyngtońskiej Operze Narodowej. Była pierwszą dyrygentką, która poprowadziła wykonanie opery w Arena di Verona (Tosca i Madame Butterfly), Nowym Teatrze Narodowym (NNT) w Tokio (Madame Butterfly) i Opera di Roma (Aïda)

Keri-Lynn Wilson dyrygowała m.in. San Francisco Symphony, Los Angeles Philharmonic, Wiener KammerOrchester, Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, Rosyjską Orkiestrą Narodową, Praską Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Symfoniczną RAI, Orkiestrą Festiwalu Ravinia, Seattle Symphony, Orchestra national d’Ile de France, NDR Radiophilharmonie, Toronto Symphony i l’Orchestre Symphonique de Montreal.

W sezonie 2021/22 Keri-Lynn Wilson ma w planach zarówno występy w repertuarze symfonicznym, jak i operowym. Będą to koncerty z Rosyjską Orkiestrą Narodową, Praską Filharmonią (PKF), Orkiestrą Filharmonii Odeskiej, Orkiestrą im. Anotona Brucknera w Linzu, Litewską Orkiestrą Narodowa, Orkiestrą Filharmonii Sofijskiej, Orkiestrą Filharmonii Gran Canaria, Orkiestrą Węgierskiej Filharmonii Narodowej oraz koncert AIDS-Stiftung z Deutsche Oper w Berlinie. Maestra Wilson wystąpi także w Teatrze Bolszoj, gdzie pokieruje wykonaniem Carmen, Łotewskiej Operze Narodowej, gdzie zadyryguje spektaklami Damy pikowej i Toski, Canadian Opera Company i Deutsche Oper w Berlinie (Madama Butterfly), a także Teatrze Wielkim - Operze Narodowej (Carmina Burana).

Latem 2022 poprowadzi trasę koncertową nowoutworzonej Ukrainian Freedom Orchestra, która obejmie występy w Europie i Ameryce Północnej. 

Mimo trudności związanych z sytuacją epidemiczną na świecie, a co za tym idzie odwołaniem wielu wydarzeń w poprzednim sezonie, Keri-Lynn Wilson zadebiutowała na festiwalu Mozartwoche w Salzburgu, gdzie poprowadziła koncert słynnych utworów repertuaru symfonicznego i operowego, który zainaugurował wydarzenie i był transmitowany przez telewizję Arte. Artystka poprowadziła taże spektakle Traviaty w monachijskiej  Staatsoper, Balu maskowegoTraviaty w Teatrze Bolszoj w Moskwie oraz koncert w Juilliard School. Przez dwa tygodnie przygotowywała wystawienie Carmen w Opéra national de Paris, jednak jej debiut na tej scenie został w ostatniej chwili odwołany ze względu na zamknięcie teatrów we Francji w grudniu ubiegłego roku. Maestra Wilson otrzymała zaproszenie powrotu do opery paryskiej w kolejnym sezonie.

fot. Olivia Kahler