Urodziła się w Wołominie, a wykształcenie zawodowe odebrała w Państwowej Szkole Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie. Już jako uczennica zwróciła na siebie uwagę ówczesnego dyrektora naszego baletu, Emila Wesołowskiego, który docenił jej talent na egzaminie dyplomowym w 2000 roku i zaproponował pozycję koryfejki baletu w naszym teatrze, pomijając zwyczajowy staż każdego tancerza w tzw. corps de ballet. Kolejna szefowa zespołu, Jolanta Rybarska podniosła ją w 2007 roku do rangi solistki, którą pozostawała potem przez wszystkie lata swojej kariery w Polskim Balecie Narodowym pod dyrekcją Krzysztofa Pastora.

Pożegnamy Anetę Zbrzeźniak po przedstawieniu Bajadery, które tym razem będzie oglądała z nami z widowni. Tańczyła w nim wielokrotnie, począwszy od premiery w 2004 roku, jako jedna z solistek kultowej sceny Królestwa Cieni. Z tamtych lat trzeba też przypomnieć jej uroczą kreację Olgi w premierze polskiej słynnego baletu Johna Cranki Oniegin wg Puszkina, bo to ona przyniosła artystce zasłużony awans na stanowisko solistki naszej sceny. Potem posypały się jej kolejne osiągnięcia: liczne partie klasyczne w Dziadku do orzechów, Śpiącej królewnie, Don Kichocie, Jeziorze łabędzim, Korsarzu, Giselle i Chopinianach, prestiżowe role Hipolity-Tytanii i Heleny w Śnie nocy letniej Johna Neumeiera czy Hrabiny Marie Larisch w Mayerlingu Kennetha MacMillana, ale także w baletach polskich choreografów, jak: Mlle Casacci w Casanovie w Warszawie Krzysztofa Pastora oraz główne role żeńskie, Klara i Podstolina w Przypowieści sarmackiej Conrada Drzewieckiego odtworzonej dla naszej sceny przez Emila Wesołowskiego.
Było tych jej kreacji scenicznych znacznie więcej, bo tańczyła także inne partie solowe w baletach autorstwa: George’a Balanchine’a (Concerto Barocco), Kurta Joossa (Zielony stół), Fredericka Ashtona (Kopciuszek), Maurice’a Béjarta (Święto wiosny), Johna Cranki (Poskromienie złośnicy), Wayne’a McGregora (Chroma), Toera van Schayka (Siódma symfonia) oraz polskich choreografów: Emila Wesołowskiego (Romeo i Julia), Krzysztofa Pastora (Moving Rooms, Romeo i Julia, Burza, Adagio&Scherzo, Bolero, Dracula), Jacka Przybyłowicza (Sześć skrzydeł aniołów, II Koncert skrzypcowy Szymanowskiego) czy Anny Hop (Exodus).
Jak wiadomo, aktywność tancerzy baletu jest znacznie krótsza niż innych artystów teatralnych. Aneta Zbrzeźniak tańczyła z powodzeniem nawet dłużej niż praktykowane jest to zazwyczaj na scenie baletowej. Jednak 28 marca 2026 roku kończy definitywnie swoją karierę sceniczną, rozstając się z Polskim Baletem Narodowym i sceną Teatru Wielkiego - Opery Narodowej. Co nie znaczy, że żegna się z tańcem, bo zamierza dzielić się teraz swym wielkim doświadczeniem zawodowym jako pedagog tańca. Życzymy artystce wszelkiego powodzenia!
Na zdjęciach:
- Aneta Zbrzeźniak jako Solistka Cieni (Bajadera), fot. Ewa Krasucka
- Aneta Zbrzeźniak jako Hipolita i Sergey Popov jako Tezeusz (Sen nocy letniej Johna Neumeiera), fot. Ewa Krasucka
- Aneta Zbrzeźniak jako Mlle Casacci i Vladimir Yaroshenko jako Casanova (Casanova w Warszawie Krzysztofa Pastora), fot. Ewa Krasucka
- Aneta Zbrzeźniak jako Hrabina Larisch i Dawid Trzensimiech jako Arcyksiążę Rudolf (Mayerling Kennetha MacMillana), fot. Ewa Krasucka
- Aneta Zbrzeźniak i Paweł Koncewoj (Chroma Wayne'a McGregora), fot. Ewa Krasucka
- Aneta Zbrzeźniak jako Olga Preobrażenska (Jezioro łabędzie Krzysztofa Pastora), fot. Ewa Krasucka

''