Giselle

Adolphe-Charles Adam / Jean Coralli, Jules Perrot / Marius Petipa

Daty spektakli

KUP PROGRAM ELEKTRONICZNY W FORMACIE EPUB I PDF 

Balet fantastyczny w dwóch aktach
Libretto: Théophile Gautier i Jules-Henri Vernoy de Saint-Georges
Muzyka: Adolphe-Charles Adam
Prapremiera: 28/06/1841, Théâtre de l'Académie Royale de Musique, Paryż
Premiera polska: 20/01/1848, Teatr Wielki, Warszawa
Premiera obecnej wersji: 25/11/2022, Polski Balet Narodowy, Warszawa

Arcydzieło francuskiego romantyzmu, którego kształt muzyczny i choreograficzny pozostaje niemal niezmienny od lat, choć stały rozwój kunsztu technicznego późniejszych tancerzy stale podnosił jego walor artystyczny.

Tytułowa bohaterka jest pełną wdzięku, zakochaną wiejską dziewczyną, której adorator okazuje się przebranym za prostego chłopaka księciem. Kiedy zostaje zdemaskowany, załamana Giselle przypłaca to obłędem i śmiercią. Powraca jednak wśród duchów dziewcząt skrzywdzonych przed zamążpójściem, które czyhają nocą na młodych mężczyzn, by wciągnąć ich do morderczego tańca. Miłość Giselle pokonuje śmierć, bo gdy skruszony książę pojawia się przy jej grobie, ona ratuje go przed zemstą towarzyszek.

Balet był wielokrotnie pokazywany na naszej scenie, gdzie dwóm poprzednim realizacjom towarzyszyła scenografia nieżyjącego już Andrzeja Kreutza Majewskiego. Pomny swych tradycji Polski Balet Narodowy sięgnął więc ponownie po malarską wizję wybitnego scenografa, odtwarzając jego dekoracje i kostiumy również w obecnej wersji przedstawienia, zrealizowanej przez Mainę Gielgud.

Polski Balet Narodowy
Orkiestra Teatru Wielkiego - Opery Narodowej

Realizatorzy

Streszczenie

  • AKT I

    Jest uroczy jesienny dzień w Turyngii. Książę Albert Śląski, młody arystokrata, w przebraniu wieśniaka pod imieniem Loys, zaleca się do Giselle, pięknej, nieśmiałej, wiejskiej dziewczyny. Nie widzi nic zdrożnego w tym flircie z Giselle, która uwielbia tańczyć, chociaż ma słabe serce. Hilarion, miejscowy gajowy, jest zakochany w Giselle i podejrzliwy wobec Loysa. Próbuje ją ostrzec, ale ona to lekceważy. Berta, opiekuńcza matka Giselle, wierzy, że Hilarion byłby lepszy dla córki. Kiedy widzi ją tańczącą z Loysem, zaniepokojona wysiłkiem, który może się odbić na jej słabym zdrowiu, nakazuje córce wrócić do domu. Berta przypomina Giselle i wieśniakom legendę o willidach, zjawach panien młodych, które uwielbiały taniec i umarły ze złamanym sercem, zdradzone w dniu ślubu przez ukochanych. Teraz nawiedzają po północy lasy, by mścić się na każdym napotkanym mężczyźnie. Wilfryd, giermek Alberta, słyszy róg myśliwski. Zmartwiony, że jego pan zalecający się do wiejskiej dziewczyny zostanie rozpoznany, próbuje go ostrzec przed zbliżającym się polowaniem. Nadchodzi Książę Kurlandii wraz z córką Batyldą, która jest zaręczona z Albertem. Wieśniacy witają towarzystwo, proponują napoje i prezentują im kilka tańców. Giselle jest onieśmielona pięknym strojem Batyldy, a ona jest oczarowana wdziękiem dziewczyny i obdarowuje ją naszyjnikiem, nieświadoma, że obie są zaręczone z tym samym mężczyzną. Berta zaprasza Batyldę i jej ojca do swojej chaty, aby odpoczęli. Wieśniacy świętują dożynki, a Giselle jest koronowana na Królową Zbiorów. Kiedy Giselle znów tańczy z Loysem, Hilarion przerywa zabawę. Znajduje bowiem szpadę Alberta i pokazuje ją jako dowód jego szlachetnego urodzenia. Rogiem myśliwskim wzywa dworskie towarzystwo. Zaskoczony Albert nie ma czasu się ukryć i wita Batyldę jako swoją narzeczoną. Giselle jest zaszokowana oszustwem ukochanego. Prze-pełniona żalem, przypomina sobie czułe chwile spędzone z Loysem. W obłąkańczym tańcu dostrzega na chwilę mat-kę, a potem Alberta, a jej serce się poddaje i Giselle umiera w jego ramionach. Wilfred odciąga zrozpaczonego Alberta, a Berta płacze nad ciałem córki.

  • AKT II

    Późną nocą w ciemnym lesie Hilarion opłakuje Giselle nad jej grobem, ale przeraża go zbliżające się nadejście willid. A kiedy wybija północ, Mirta, ich bezlitosna królowa, wiedzie ich nocny taneczny rytuał i wybudza z mogiły ducha Giselle. Gdy pełen skruchy Albert przychodzi złożyć kwiaty na jej grobie, pojawia się przed nim duch ukochanej. Albert próbuje ją objąć, ale jego ręce pozostają puste. Błaga ją o przebaczenie. Tymczasem willidy otaczają Hilariona, zmuszając go do bezlitosnego tańca, by bliskiego śmierci utopić w jeziorze. Gdy spostrzegają Alberta, zwracają się ku niemu i skazują go na taniec do upadłego. On prosi Mirtę o litość, jednak ta odmawia niewzruszona. Giselle także błaga, by darowano mu życie, ale zostaje zmuszona tańczyć z nim aż Albert padnie z wyczerpania. Jednakże siła jej miłości i przebaczenia ratuje Alberta. Gdy nastaje świt willidy tracą swą moc i wracają do grobów. Giselle także powoli znika w swej mogile. Albert zostaje sam ze swoim bólem, jednak wspomnienie o Giselle towarzyszyć mu będzie do końca życia.

Sponsorzy

  • Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

  • Mecenasi Teatru Wielkiego - Opery Narodowej

    Partnerzy Akademii Operowej

  • Mecenasi Teatru Wielkiego - Opery Narodowej

  • Partnerzy wspierający Teatru Wielkiego – Opery Narodowej

  • Partner technologiczny

  • Patroni medialni

  • Partner medialny